Zoeken      nl | fr
 
Geschiedenis van het BOIC  

Kapitein Clément Lefébure, commandant van de Ecole Normale de Gymnastique et d’Escrime van het Belgische leger, komt de eer toe van stichter van het Belgisch Olympisch Comité. Dit gebeurde naar aanleiding van de voorbereiding van de Olympische Tussenspelen van Athene in 1906. Lefébure nam toen het initiatief om een ad hoc comité samen te stellen dat Belgische atleten naar Athene zou sturen. Op 18 februari 1906 werd een stichtingsvergadering gehouden in de zaal van de Vereniging van Ingenieurs en Industriëlen het Brusselse Hotel Ravenstein. Zo ontstond het BOC met baron Edouard de Laveleye als eerste voorzitter en Cyrille Van Overbergh als medevoorzitter.

Voor de stichting van het BOC onderhielden vooraanstaande Belgen nauwe banden met Pierre de Coubertin. Het is o.a. en vooral onder invloed van Koning Leopold II dat het Olympisch Congres van 1905 werd georganiseerd in Brussel.

Organisatie van de Spelen van de 7e Olympiade, Antwerpen 1920

Deze Spelen van de VIIe Olympiade werden toegekend aan België als compensatie na de eerste Wereldoorlog.

Graaf de Baillet-Latour heeft een belangrijke rol gespeeld aan de zijde van Secretaris-generaal Alfred Verdyck in de organisatie van deze Spelen.
Verschillende nieuwe elementen werden ingevoerd in Antwerpen zoals het afleggen van de Olympische Eed door Victor Boin, de traditie om de Olympische vlag te hijsen die door Baron de Coubertin in hoogsteigen persoon in 1914 werd ontworpen en het lossen van de witte duiven als teken van vrede.
Naderhand verklaarde Pierre de Coubertin dat hij opgetogen was over deze Spelen en hij resumeerde zijn enthousiasme als volgt:
“Dat is de inbreng van de VIIe Olympiade: zij toonde de wereld op een lichtgevende manier de opvoedkundige, de morele en de sociale dynamiek dat het herrezen en modern Olympisme verbergt».

Op 28 mei 1925 volgt onze landgenoot Graaf Henri de Baillet-Latour Pierre de Coubertin, stichter van de Olympische beweging, op als voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité. Hij zit het IOC voor gedurende zeventien jaar, tot aan zijn dood.

Op 16 juli 1925 fusioneerde het Belgisch Olympisch Comité met de “Comité National d’Education Physique” – NC/BOC – met IOC- en BOC-voorzitter Henri de Baillet Latour aan het hoofd.
Door deze fusie ontstond een koepelstructuur die het BOC, de sport- en turnbonden en de LO-protagonisten bijeenbracht.

Toen Ridder Raoul Mollet in 1965 het roer van het Belgisch Olympisch Comité in handen nam werd als het ware een nieuw tijdperk ingeluid. Het was het begin van een periode die werd gekenmerkt door het zoeken naar een financiële autonomie en door de keuze van professionalisme van de leiders.
Hij omringde zich met jonge talentrijke deskundigen zoals de jonge dokter Jacques Rogge die zich vooral ging toeleggen op de topsport en meer bepaald op het objectief selecteren van topsporters en het opstellen en verfijnen van selectiecriteria. Ook met Adrien Vanden Eede, toen secretaris-generaal van het BOIC en later ook van het EOC, vormde hij een succesvol duo vooral dan op het vlak van de financiering van de topsport en sportmarketing.
Men kan stellen dat de huidige financiële koers die door het IOC gevaren wordt en het financiële comfort nog steeds gebaseerd zijn op de Belgische inbreng van deze marketingadviseur.

Niet enkel nationaal maar ook internationaal speelde Raoul Mollet een rol van betekenis. In 1967 lanceert hij samen met andere voorzitters van Europese comités de idee van de oprichting van een Vereniging van Nationale Europese Olympische Comités, the Association of National Olympic Committees.

In 1989 krijgt hij uit handen van Juan Antonio Samaranch de Gouden Olympische Orde.

In 1978 verandert het Belgisch Olympisch Comité van naam en wordt het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité en handelt het ook als coördinatieorgaan van de meeste sportfederaties van het land. Vanaf dat ogenblik vertegenwoordigt het BOIC zowel de Olympische als de niet Olympische federaties.

In oktober 1985, onder impuls van Ridder Raoul Mollet, worden de Lentespelen gelanceerd die zo’n 450.000 jongeren zullen aantrekken die worden aangemoedigd en bijgestaan in de keuze van gezonde en aangepaste sportactiviteiten.

Op 18 maart 1989 volgt Jacques Rogge, Raoul Mollet op als voorzitter van het BOIC.
Op initiatief van Jacques Rogge organiseert het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité in 1991 de eerste European Youth Olympic Days in Brussel (nu het European Youth Olympic Festival - EYOF genoemd). Sinds 2001 staat secretaris-generaal Guido De Bondt aan het hoofd van de Commissie European Youth Olympic Festival van het IOC.

Op 16 juli 2001 wordt onze landgenoot aangeduid als opvolger van de Spanjaard Juan Antonio Samaranch als voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité.
In 2002 verdwijnen twee kenmerkende figuren van het Belgisch Olympisme, Ridder Raoul Mollet en Prins Alexandre de Merode.

Op 18 februari viert het BOIC zijn honderdjarig bestaan in Hotel Ravenstein in Brussel.

Pierre-Olivier Beckers is voorzitter van het BOIC sinds 2004.


De opeenvolgende voorzitters van het BOC-BOIC :

  • 1906-1923: Baron Edouard de Laveleye, & Cyrille Van Overbergh
  • 1923-1942: Graaf Henri de Baillet-Latour
  • 1942-1945: Prins Albert de Ligne
  • 1945-1955: Rodolphe William Seeldrayers
  • 1955-1965: Victor Boin
  • 1965-1989: Ridder Raoul Mollet
  • 1989-1992: Graaf Jacques Rogge
  • 1992-1998: Adrien Vanden Eede
  • 1998-2004: Baron François Narmon
  • Sinds 2004: Pierre-Olivier Beckers

De Belgen op de internationale Olympische scène

Talrijke grote Belgische Olympische sportleiders hebben het verloop van de Olympische Beweging beïnvloed

Belgisch voorzitter van het EOC:

  • Jacques Rogge : van 1989 tot 2001

Secretaris-generaal van het EOC:

  • Adrien Vanden Eede : van 1980 tot 1989

Lid van het EOC voor België:

  • Guido De Bondt, Lid van het Uitvoerend Comité van de Europese Olympische Comités sinds 2001, Voorzitter van de EYOF Commissie sinds 2001

De Belgische voorzitters van het IOC:

  • Van 1925 tot 1942: Graaf Henri de Baillet-Latour
  • Sinds 2001: Graaf Jacques Rogge

De IOC-leden voor België:

  • Graaf Maxime de Bousies, van 1894 tot 1901
  • Commandant Reyntiens, van 1901 tot 1903
  • Graaf Henri de Baillet-Latour, van 1903 tot 1942, lid van de uitvoerende commissie van 1921 tot 1926, voorzitter van 1925 tot aan zijn overlijden in 1942
  • Baron Edouard de Laveleye, van 1919 tot 1939
  • Baron de Trannoy, van 1939 tot 1957
  • Rodolphe William Seeldrayers, van 1946 tot 1955
  • ZKH Prins Albert, van 1958 tot 1964
  • Prins Alexandre de Merode, van 1964 tot aan zijn overlijden in 2002, voorzitter van de medische commissie van het IOC.
  • Graaf Jacques Rogge, sinds 1991, lid van het Internationaal Olympisch Comité, vervolgens lid van verschillende commissies zoals deze van de Olympische Beweging (1990-1999), van de Olympische Solidariteit (1990-2001) en van het Programma (1992-2001); ondervoorzitter van de medische commissie tot in 2001, lid van het uitvoerend Comité en ondervoorzitter sinds 1998. Hij nam deel aan de hervormingscommissie van het IOC (2000). Sinds 2001 werd hij verkozen als voorzitter van het IOC.
  • Baron François Narmon, van 2002 tot 2004

Leden van Commissies van het IOC:

  • Guido De Bondt : lid van de commissie « Olympisch programma » van het IOC sinds 2002, lid van de Coördinatiecommissie van het IOC –YOG 2010 en 2014

Zij speelden allen een belangrijke en vooraanstaande rol op het internationale sporttoneel … Zo was Prins Alexandre de Merode gedurende 25 jaar voorzitter van de medische commissie van het IOC.

Ook andere Belgische IOC-leden hebben zich onderscheiden op internationaal vlak zoals Ridder Dr. Albert Dierickx en Ridder Dr. Albert Tricot. De eerste verrichte baanbrekend werk op het vlak van de sportgeneeskunde, terwijl de tweede als een pionier kan beschouwd worden voor de sport voor gehandicapten in ons land en ver daarbuiten.

 

 
BOIC - Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité vzw | Boechoutlaan 9 - 1020 Brussel | copyright © - alle rechten voorbehouden Inloggen